Mostrando entradas con la etiqueta Galego. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Galego. Mostrar todas las entradas

martes, 12 de julio de 2011

Ollos de auga (Domingo Villar)

Ficha técnica
Título  Ollos de auga
Autor  Domingo Villar
Editorial Galaxia
(en castellano se puede encontrar en la editorial Siruela)
Nº de páginas  248
Serie Leo Caldas: 1


Sinopsis
Na torre da illa de Toralla, en plena ría de Vigo, aparece o cadáver dun saxofonista. O asasinato, dunha crueldade e sangue frío inusitados, vai ser investigado por Leo Caldas, inspector de policía que busca o seu lugar no mundo e que, ademais do seu traballo na comisaría, intervén nun consultorio radiofónico ao que os cidadáns se achegan coas queixas máis diversas. O seu axudante, Rafael Estévez, é un aragonés destinado na cidade, un elemento estraño en terra hostil cun carácter demasiado impetuoso para os seus novos veciños. O caso desenvolverase entre o ambiente cálido e nocturno dos clubs de jazz e a atmosfera tensa e afectada da alta burguesía viguesa.

Novela policial salferida de humor e con grandes doses de suspense, Ollos de auga sitúa ao seu autor na liña de escritores que, coma Andrea Camilleri e Henning Mankell, renovan o xénero negro desde Europa cunha obra na que o interese da narración se ve acrecentado por unha visión crítica da sociedade. Na obra de Domingo Villar conviven certa melancolía coa ledicia da música e o viño branco. Unha historia de misterio zarrapicada de ironía, unha intriga retranqueira, unha novela negra en cores.
Os dejo la portada y la sinopsis en castellano: 

Entre el aroma del mar y de los pinos gallegos, en una torre residencial junto a la playa, un joven saxofonista de ojos claros, Luis Reigosa, ha aparecido asesinado con una crueldad que apunta a un crimen pasional. Sin embargo, el músico muerto no mantiene una relación estable y la casa, limpia de huellas, no muestra más que partituras ordenadas en los estantes y saxofones colgados en las paredes. Leo Caldas, un solitario y melancólico inspector de policía que compagina su trabajo en comisaría con un consultorio radiofónico, se hará cargo de una investigación que le llevará de la bruma del anochecer al humo de las tabernas y los clubes de jazz. A su lado está el ayudante Rafael Estévez, un aragonés demasiado impetuoso para una Galicia irónica y ambigua, e incluso demasiado impetuoso para el propio Leo, que busca entre sorbos de vino los fantasmas ocultos en los demás mientras intenta sobrevivir a los suyos. Gracias a la labor de este singular tándem Caldas-Estévez la verdad termina por aflorar, llevándonos a desentrañar el secreto que esconden los Ojos de agua.

miércoles, 15 de junio de 2011

Asasinato no Consello Nacional (Diego Ameixeiras)

Ficha técnica
Título  Asasinato no Consello Nacional
Autor Diego Ameixeiras
Editorial Xerais

Nº de páginas 376
Premio Irmandade do Libro ao Mellor Libro do Ano 2010

Sinopsis
Un encarapuchado asasinou de tres disparos a Mario Dacosta, parlamentario do Bloque Nacionalista Galego, cando saía da reunión do Consello Nacional no que a executiva, co seu voceiro á cabeza, Óscar Quiroga, presentou a súa dimisión. Os feitos aconteceron pouco despois das seis da tarde, cando Dacosta se dispuña a arrincar o seu coche, estacionado no aparcadoiro do Hotel Congreso de Santiago de Compostela. Segundo fontes da Delegación do Goberno, o pistoleiro achegouse ao parlamentario e asestoulle tres tiros, fuxindo posteriormente nun vehículo Renault Clio. Un dos disparos impactoulle na cabeza, provocándolle a morte. Os servizos sanitarios trataron de reanimalo no lugar do crime, sen éxito, durante media hora. O presidente en funcións da Xunta de Galiza, Felipe Méndez Tarrío, cualificou o suceso de “atentado contra a democracia”. O vicepresidente Óscar Quiroga, amosouse “conmocionado” e afirmou que “Galiza saberá estar á altura das circunstancias” ante un asasinato “que enche de rabia a todos os demócratas, e especialmente aos nacionalistas galegos”. Fernando Xelmírez, secretario xeral UPG, partido integrado no Bloque e no que o parlamentario militaba dende 1982, amosouse conmocionado polo suceso e cualificou a Dacosta de “camarada insubstituible e extraordinario patriota galego”. Horas antes do crime, Óscar Quiroga anunciara a súa dimisión ao comezo do consello nacional da formación frontista, conclave no que tamén presentou a súa renuncia toda a executiva. Abríase así unha nova etapa despois da derrota sufrida nos comicios autonómicos do 1 de marzo, cuxos resultados devolveron a maioría absoluta ao Partido Popular en detrimento do bipartito formado por PSdG-PSOE e BNG. Alberto Cudeiro, un detective elegante con ínfulas taoístas, recibirá da dirección do BNG o encargo de investigar este crime, que o levará, tamén, a resolver un enigma relacionado coa guerra civil. 


Opinión
Me ha sorprendido gratamente Diego Ameixeiras. Quizá se deba a que tenía por hecho que lo único que se escribía en mi lengua nativa siempre eran cosas tristes y por eso hace años que dejé de leer en gallego.
Este libro me lo regaló mi marido con la excusa del día de la madre. Mi bebé más pequeño, con dos meses que tenía por mayo, no podía hacer ninguna manualidad para regalarme y su padre aprovechó la coyuntura sabiendo que me apasiona leer.
Me ha traído muy buenos recuerdos de mi época de estudiante en Santiago y aunque es una ciudad a la que regreso de vez en cuando, me ha gustado recorrerla a través del libro, que parecía devolver los olores, los ruídos y los silencios que impregnan la zona vieja de Santiago.


El libro comienza con el asesinato de Mario Dacosta, el que podría ser el nuevo dirigente del BNG. El partido decide contratar a un detective para hacerse cargo del asunto porque no confían mucho en la policía. Las investigaciones de este, aunque parece que al principio van desencaminadas, nos llevarán a una trama de venganza que se ha hecho esperar durante mucho tiempo y donde las tendencias políticas no son lo que parecen, porque todos parecen tener un pasado que vuelve para cobrarse lo que le pertenece.


Lo que aún no acabo de entender de la historia, es por qué camufla los nombres de personajes reales, como Anxo Quintana bajo otros ficticios, pero eso sí las iniciales  de los apellidos ficticios son las mismas de los reales; con lo que me he dedicado a jugar a averiguar cuales son los personajes reales.


En resumidas cuentas, el libro me ha gustado y es muy seguro que leeré algo más de este autor. Con él regreso a la lectura en gallego, que hace tiempo tenía muy dejada de lado.